گياهي دائمی با شاخه های علفي رونده که به صورت خوابیده در روی زمین به ارتفاع 13 تا 60 سانتیمتر رشد می کند. ساقه اصلی در قاعده چوبي است که افراشته يا خيزان می باشد. این گونه ساقها تقریباً سرخ فام متعدد و منشعب در قاعده تولید می کند که زبر هستند و پوشيده از غده. شاخه های این گونه با اتکا به تنه درختان یا ساختمانها و با ایجاد ریشه های نابجای فراوان می تواند خود را بالا کشیده و رشد عمودی داشته باشد که تا 30 متر و گاهی بیشتر رشد کرده و خود را بالا میکشد. برگ ها به طول 6 تا 10 و عرض 5 تا 8 سانتیمتر به شکلهای مختلف تخم مرغی تا لوزی، قلبی و نیز برگ ها با 3 تا 5 لوب با حاشيه تخت يا کم و بيش مواج، نوک گرد تا نوک باريک يا تقریباً نوک تيز، در سطح صاف. برگ ها سبز روشن تا سبز تیره يا به ندرت سبز مايل به خاکستري دیده می شوند. گل های زرد رنگ آن در گل آذين چتر کروی شکل قرار دارند. گل دارای برگک غشايي است. کاسبرگ ها به طول 2 تا 3 میلیمتر و مستطيلي تا تخم مرغي با حاشيه غشايي و کامل، گلبرگ ها به طول 5 تا 8 میلیمتر، قاشقي تا واژتخم مرغي. گل دارای 3 عدد خامه می باشد. کپسول به طول 5 تا 8 میلیمتر، کروی شکل.دانه به طول حدود 2 میلیمتر می باشند.
این گونه در منطقه حفاظت شده در باغچه منازل یا در کنار دیوار خانهها برای پوشانیدن آن و کنار در منازل برای داشتن جلوه زیبا کشت شده است. این گونه که دارای برگ های بزرگ و جالب توجه می باشد، گاهی برای پوشانیدن زمین باغچهها مورد استفاده قرار می گیرد. گل های آن ارزش زینتی ندارند. این گونه بومی جنگل های شمال ایران بوده و به این منطقه برای کشت وارد شده است. در سایه کامل مثل اعماق جنگل ها، نیم سایه و یا بدون سایه می تواند رشدکرده و گیاه مناسبی را تولید نماید. این گیاه همچنین آلودگی هوا را هم به خوبی تحمل می کند و در شهرهای آلوده رشد قابل توجه دارد. به طور قطع این گونه اندام خوراکی ندارد، نتایج مطالعات مختلف نشان می دهد که دانه آن حاوی 16/2% پروتئین و 35/1% چربی است که این مواد دارای خواص ضد باکتری و ضد عفونی کننده دارند. مصرف داروئی اندام های این گونه با دوز بیش از حد موجب از بین رفتن گلبول های قرمز خون می شود.