Skip to main content
x

نام علمی :

Astragalus caspicus Bieb.

نام فارسی :

خانواده :

Fabaceae

نام عربی :

2n :  

نام انگلیسی :

نام فرانسوی :

 

 

نوع رویشگاه :

مناطق ایران و تورانی

 

 

ارزش کاربری :

 

 

 نوع خاک :

آهکی
گچی
قلوه سنگی

 

 

توپوگرافی  :

کوهستان

 

 

اکوسیستم :

مناطق استپی

 

 

شماره شناسه  :

267

 

 

وضعیت تهدید :

توصیف گونه :

گیاه نیمه درختچه ای یا بوته ای به صورت پا کوتاه، ایستاده یا گسترده در سطح خاک است که شاخه ها در قاعده انشعابات کم دارند. ارتفاع این گیاه15 تا40 و قطر آن20 تا30 سانتیمتر می باشد. گیاه به رنگ خاکستری یا نقره ای و پوشیده از کرک های متراکم یا به تدریج بدون کرک یا کم کرک است. گوشوارک ها به طول2 تا8 میلیمتر می باشند که بخش آزاد غشایی دارند. طول برگ1 تا 4 سانتیمتر است که محور اصلی برگ چوبی، نرم، انعطاف پذیر، پایا، راست یا اندکی خمیده و برگشته می باشد؛ طول دمبرگ5 تا15 میلیمتر و پوشیده از کرک های ریزنمدی است که در انتها به خاری5 تا10 میلیمتری منتهی می گردد. برگچه ها5 تا7 جفتی، خطی یا مستطیلی، تاخورده، به طول4 تا8 و عرض1 تا2/5 میلیمتر است که هر دو سطح آن دارای کرک های متراکم خوابیده یا ایستاده می باشد. برگچه ها به تدریج کم کرک یا بدون کرک می شوند و به طرف قاعده به شدت باریک شونده، نوک تیز و دارای نیشک گزنده هستند. گل آذین استوانه ای تنک و کم گل است که در پای برگ ها در طول ساقه1 تا2 گل دارد. طول گل آذین3 تا 10و عرض آن1 تا2 سانتیمتر می باشد. برگه خطی باریک یا بیضوی کشیده است. کاسه قیفی یا استکانی، به طول5 تا6 میلیمتر و پوشیده از کرک های متراکم خوابیده است که در قاعده بدون کرک می باشد. دندانه ها کوتاه، نابرابر، درفشی و به طول1 تا5 میلیمتر هستند و لوله بلند و شکافته می باشد. جام بلندتر از کاسه و به رنگ زرد یا سفید است. درفش به طول9 تا11 میلیمتر و پهنک بیضوی یا گرد می باشد. بال ها و ناوها به طول6 تا10میلیمتر هستند. تخمدان کرکدار و بدون پایک می باشد. میوه یک حجره ای، تخم مرغی یا بیضوی کشیده است که به طرف نوک باریک شده و کرک های ابریشمی خوابیده دارد. طول میوه5 تا6 و عرض آن1 تا2 میلیمتر می باشد که در دو پهلوی پشتی-شکمی فشرده است و1 تا2 عدد دانه دارد.از آن جا که این گونه فاقد ارزش بهره برداری کتیرا می باشد، لذا از نظر تراکم پوشش در واحد سطح، جهت حفاظت خاک ارزشمند می باشد.

راهنمای نمودار فنولوژی

نمودار فنولوژی

وضعیت پراکندگی در ایران  :

مازندران،آذربایجان،گیلان،کردستان،باختران،اصفهان،بختیاری،یزد،یاسوج،کرمان،خراسان،سمنان،تهران

 پراکندگی جغرافیایی :

ایران، آسیای مرکزی و روسیه. اما با توجه به گستردگی بسیار فراوان آن در ایران، به نظر می رسد که حداقل در کشورهای همجوار نیز در شرق و غرب یافت شود. این گونه دارای اسامی مترادف بسیار زیادی است که پیگیری پراگنش جغرافیایی آنرا مشکل می نماید.
Astragalus caspicus Bieb.

 گونه

 :

پراکندگی ایران

پراکندگی گونه

Astragalus caspicus Bieb.

در منطقه حفاظت شده کرکس

منابع :   

معصومی، ع.ا. 1379. گون های ایران.موسسه تحقیقات جنگل ها ومراتع کشور. جلد چهارم. شماره 228-1379 . صفحه 176.
Komarov, V.L. 1965. Flora of the USSR. English translated. Vol. XII. P. 355.

ارتقاء امنیت وب با وف بومی